Melomaniac:”This is facking awesome!”

18 oktober 2021

Door: Lieke van den Boogaard
Eindelijk! Ik mag weer eens naar live muziek gaan kijken en luisteren. En dat in de Philharmonie in Haarlem, dat je kunt kennen als het decor van het tv-programma Maestro. Ik ga naar Melomaniac, een voorstelling van Maas en het Rotterdams Philharmonisch Orkest waar breakdance en 150 jaar muziek elkaar ontmoeten. Het belooft een knetterende chemie tussen dansers en musici op te leveren, ik ben benieuwd!

Chips
De enorme concertzaal zit vol kinderen met hun ouders, de wat oudere vaste Philharmonie bezoekers én een grote groep pubers. Ik voel me met mijn 27 jaar het precieze gemiddelde van het publiek. Als het licht uitgaat zie ik een begeleider van de pubers nog een zak chips uit hun handen weggrissen. Dan wordt het stil.

Dansers en muzikanten komen op, op dat moment nog niet van elkaar te onderscheiden. Ze beginnen een ritme te slaan, te klappen en te stampen en bewegen op dat ritme. Ik zie dan nog steeds niet wie de dansers zijn en wie de muzikanten. Totdat het ritme plotsklaps overgaat in instrumentale muziek (Thrift Shop van Macklemore en Ryan Lewis) en 7 vrouwen en mannen hun instrument oppakken en 5 mannen de dansvloer opgaan. Ik zie violen, een contrabas, een keyboard, een drumstel, een trompet, een saxofoon, een trombone en een marimba. Ondertussen zingen de dansers er ook nog bij: “This is facking awesome!”.

Vivaldi
De voorstelling is een afwisseling van persoonlijke verhalen over muziek en dans, meezingers, battles en solo’s. “Het uitkiezen van een viool is als het kiezen van een partner”, zegt violist Annerien, terwijl de b-boys lonkend naar haar staan te kijken. Ik moet lachen. Ze vertelt dat ze voor haar viool is gevallen door de warme klank die ze met het instrument kan maken. Het leukste vindt ze om virtuoze stukken te spelen en Annerien zet Vivaldi in. De dansers beginnen mee te bouncen op de klassieke muziek en ik betrap mezelf erop dat ik ook niet meer stil kan zitten.

Als slagwerker Adriaan vertelt over zijn liefde voor ritme, daagt danser Akif hem van achter de draaitafel uit: “Waarom zo moeilijk doen met al die instrumenten als het ook uit één apparaat kan komen?” “Maar wat er uit dat apparaat komt, kan ik ook!”, zegt Adriaan en een battle tussen de draaitafel en de percussie-instrumenten begint. Adriaan rent over het podium, van zijn drumstel, via de pauken naar de bongo’s. Hij wint het overduidelijk van de draaitafel en viert zijn overwinning met een solo op de marimba, waarbij ik me gelijk in een onderwaterwereld begeef (met dank aan de film De Kleine Zeemeermin).

Dromen
De dansers pakken allemaal een onderdeel van het drumstel en worden zo ook muzikanten. Ik herken het nummer van Coldplay. Het publiek zingt het Ohooohoo-refrein mee en het dak van de Philharmonie gaat eraf. Ik gok dat de zak chips de rest van de avond onaangeroerd is gebleven en ik hoop dat de puberale trek plaats heeft gemaakt voor dromen over het zijn van een b-boy of b-girl, het draaien aan de knoppen van een mengpaneel of de sterren van de hemel spelen op je eigen instrument. Mijn avond kan in ieder geval niet meer stuk!

De voorstelling ‘Melomaniac’ is nog te zien t/m 21 november 2021. Kijk voor meer informatie en tickets op maastd.nl | foto’s: ©Guido Bosua  

Dit vind je vast ook interessant
December, lichtpuntjes in donkere tijden.

December, lichtpuntjes in donkere tijden.

Deze november wordt er één to remember, cultuurtiptijd!

Deze november wordt er één to remember, cultuurtiptijd!

D(e) Stelling: Lara Nuberg over diversiteit in de culturele sector

D(e) Stelling: Lara Nuberg over diversiteit in de culturele sector