Oom Wanja: Met tederheid terugkijken op ons verdriet – door het Noord Nederlands Toneel

20 oktober 2020

Met de woorden van Rutte nog in mijn hoofd stap ik Theater Rotterdam binnen. Ik ga naar de theatervoorstelling Oom Wanja van het Noord Nederlands Toneel (NNT). Ik ontsmet mijn handen, loop over de pijlen naar boven, krijg een plekje toegewezen en ik praat nog wat over de nieuwe maatregelen met mijn buren die 3 stoelen verderop zitten. Tussen ieder gezelschap zitten 2 stoelen en om de rij blijft het leeg, op beide balkons zit publiek. Een uitverkochte theatervoorstelling in coronatijd

Het landgoed

Op het toneel is het een chaos. Her en der liggen verloren kledingstukken, omgegooide stoelen en een paar plassen water. Links achterin een stapel stoelen die te zien is door het zeil wat er maar half overheen ligt. Het doet me denken aan het zeil over de bar in de foyer waar ik net langs liep.

Zodra de spelers het toneel opkomen verandert het tafereel en waan ik me op het landgoed van Serebrjakov. Dat gebeurt heel snel door de kostuums, de live muziek, het podium dat een heel groot ruim vierkant beslaat en de schommel uit het plafond die aan een denkbeeldige boom hangt. Het is druk op het landgoed, dat oom Wanja en zijn nichtje Sonja runnen. Meneer Alexander Serebrjakov himself en zijn jongere vrouw Jelena (gespeeld door de waanzinnige Belgische Greet Verstraete. Wat is dat toch met die prachtige Vlaamse taal?) logeren er voor langere tijd en dokter Astrov is op bezoek, die voor de kwaaltjes van professor Serebrjakov is gekomen.

Oom Wanja Noord nederland toneel

Boskap

Dokter Astrov komt niet aan dokter-praktijken toe. De idealist uit zijn zorgen over het klimaat en de kap van de Russische bossen. Hij heeft zelfs landkaarten met verschillende jaartallen gemaakt die het verdwijnen van de bossen pijnlijk zichtbaar maken. Het doet me denken aan de zorgwekkende getallen uit de laatste film (2020) van David Attenborough: A life on our planet, die ik vorige week zag. Bizar toch? Als je bedenkt dat de tekst al meer dan 100 jaar geleden geschreven werd door Tsjechov.

Na zo’n 20 minuten begint er water uit het plafond te druppen. Het zal niet ophouden met regenen tot het einde van de voorstelling, wanneer iedereen op het toneel tot aan de onderbroek nat is. Leuk feitje: het water dat gebruikt wordt in de voorstelling is nodig om 1/3 hamburger te maken. Dat is dan heel netjes gedaan, ecologische voetafdruk-wise. Maar wel behoorlijk shocking om te zien hoeveel water er dus nodig is voor maar 1/3 hamburger. Want het kwam met bakken uit de hemel (plafond)!

Oom Wanja het Noord Nederlands Toneel

Stampvoetende kleuterruzie

De mannen uit dit verhaal kunnen niet goed dealen met verdriet en ruzie maken ziet eruit als een stampvoetende kleuterruzie. Tijdens de eindmonoloog van Sonja blijken de vrouwen het sterke geslacht in deze. We kunnen niet anders dan het leven accepteren zoals het is en er het beste van maken. Later zullen we met tederheid terugkijken op ons verdriet. Het zijn woorden van troost en hoop. Precies wat vanavond wel even kunnen gebruiken.

Tsjechovs verhaal door de ogen van kersverse NNT-regisseur Liliane Brakema is nog te zien tot het einde van het jaar in theaters door heel Nederland. Hou de website in de gaten voor de huidige status van de voorstelligen. 


De voorstelling ‘Oom Wanja’ is nog te zien t/m 12 december 2020. Kijk voor meer informatie en tickets op nnt.nl | photo: © Reyer Boxem

Kunst op het oog: “Ik moet er niet aan denken om verantwoordelijk te zijn voor zo’n inscriptie.”

Kunst op het oog: “Ik moet er niet aan denken om verantwoordelijk te zijn voor zo’n inscriptie.”

Kunst op het oog: “Door dit werk denk ik veel langer over kunst na.”

Kunst op het oog: “Door dit werk denk ik veel langer over kunst na.”

Kunst op het oog: “De gezichtsuitdrukkingen, tja, die staan wat minder gezellig.’

Kunst op het oog: “De gezichtsuitdrukkingen, tja, die staan wat minder gezellig.’