Toen ik naar de middelbare school ging, bezocht ik samen met mijn moeder een van de toentertijd grote, bekende warenhuizen waar ze een hele verdieping aan schoolspullen wijdden. Ik mocht van alles uitzoeken, zoals een nieuwe rugzak, agenda, etui en zelfs een flexibele geodriehoek. Het grote avontuur stond op het punt om te beginnen.

Dat is alweer even geleden, maar dat het tegenwoordig nog steeds zo gaat leerde ik snel genoeg tijdens de theatervoorstelling Bye Bye Baby, een productie van MAAS Theater en Dans. Op de basisschool was je de oudste en de koning te rijk, maar in de brugklas is alles anders. Je bent dan opeens weer de jongste en moest zelf het wiel uitvinden wat betreft toetsen, roosters en het maken van vrienden. En dat gaat niet iedereen even makkelijk af.

Ode aan het leven

De overgang van de basisschool naar de middelbare school is eigenlijk de eerste, bewuste, belangrijke transitie in een mensenleven. Zo’n transitie is te verdelen in drie momenten: je bent iemand, je ondergaat een verandering en je herpakt jezelf. Bye Bye Baby is een ode aan het leven en herkenbaar voor jong en oud. Want niet alleen naar de brugklas gaan, is een verandering; er zullen er nog velen volgen.

Een vader die ik na de show sprak, legde de vinger op de wond: “Heel gaaf, maar eigenlijk ook heel confronterend. Ik zie het nu al gebeuren bij de kinderen. De drukte waarin we leven, de tijd vliegt aan ze voorbij en ze moeten hun hoofd cool houden. We gaan dit thuis nog nabespreken, zodat ze weten dat ze altijd bij papa terecht kunnen als het zo ver is.”

Ik denk dat dit precies is wat theatermaker en tevens hoofdrolspeler Nastaran Razawi Kohrasani wilt overbrengen: de herkenbaarheid en het vermogen om te relativeren. Ondanks de ups en downs die een brugpieper ondergaat, met een grote tas vol gloednieuwe schoolspullen, loopt het goed af.

De beeldende kracht

De setting van het theaterstuk zijn twee slaapkamers, voor een tiener het privédomein waar je jezelf kan zijn. Je ziet de levens van twee vriendinnen die parallel aan elkaar lopen en waarbij de een heel ander met de situatie omgaat dan de ander. Deze synchroniciteit is herkenbare stijl die Kohrasani graag laat terugkomen in haar stukken.

Al met al is het indrukwekkend, hoe de twee acteurs de situatie overbrengen. Het theaterstuk is beeldend, alles gaat fysiek. Oftewel, geen stemmen en veel dans. Het stuk vormt zich rondom een goede choreografie waarbij de acteurs op volle snelheid het alledaagse laten zien: opstaan, eten, op school zijn, moe zijn, doorgaan, huiswerk maken, slapen. En het grappige, heel erg van deze tijd, loopt het contact tussen de meiden via de chatgesprekken. Op deze manier voel je echt mee met de struggles van de tienermeiden en krijg je een kijkje in deze soms mysterieuze gedachtewereld.

MAAS Theater en Dans

Naar Theater MAAS en Dans in Rotterdam gaan op zich, is al een feestje. De aankleding en sfeer zorgt ervoor dat je écht een avondje uit bent. Onder het motto “Het leven is een stormbaan” was de before en after van de show hier op ingericht. Op de foto met een bladblazer in je gezicht of ballen vangen in een luchtcabine, bijvoorbeeld. Bij MAAS ga je niet alleen naar een theaterstuk maar krijg je net dat beetje extra.


De theatervoorstelling Bye Bye Baby is nog te zien tot en met 06 april 2019 en toert door het hele land. Wil je meer weten over de voorstelling? Kijk daarvoor op www.maastd.nl 

Foto’s: ©Nichon Glerum