Of ik wil schrijven over een theatervoorstelling? Natuurlijk! Ik ga graag naar het theater en bezoek uiteenlopende voorstellingen. Als ik de flyer zie, ben ik direct enthousiast. Een manfiguur tot over zijn gespierde borst gedompeld in goud. Hij kijkt serieus, bijna boos zelfs, en glinstert van alle kanten. Ik laat me verrassen en besluit vooraf niet te lezen waar de voorstelling FEEST over gaat. 

En dan is het zover, op naar Maas theater en dans in Rotterdam. Wat mij als eerste opvalt als ik Maas binnenstap, zijn de bezoekers. Ik kom regelmatig in een theater, maar ik word bijna nooit omringt door leeftijdsgenoten. Nu wel! Dat spreekt me aan. Klokslag half 8 hoor ik achter mij een stem. De voorstelling gaat beginnen. We worden met zijn allen naar locatie gebracht, het oude Maaspodium aan de achterkant van het gebouw. 

Zodra het spektakel begint, ben ik geboeid. Het is een aaneenschakeling van emoties, acrobatiek en live muziek en geluidseffecten, verzorgd door Joop van Brakel. Binnen tien minuten heb ik al vaak gegrinnikt en zelfs hardop gelachen om wat ik zie. Een bont gezelschap rent, springt en danst voortdurend over het podium alsof het hun thuis is. En dat is het ook, want het gezelschap blijkt een familie te zijn dat het Maaspodium gekraakt heeft. Beetje bij beetje leer je deze excentrieke familie en hun geheimen kennen en raak je verstrikt in een web van eigenaardigheden. 

Het is een soapserie waar bij je aan de zijlijn staat en toekijkt. De acteurs spelen zo goed hun rol dat ik soms het gevoel heb het podium op te moeten rennen om de boel te sussen. Met andere woorden, met Jurriën Remkes zou ik wel eens een hartig woordje willen spreken. 😉 Toch zijn er momenten dat mijn aandacht even verslapt, maar voor ik af kan dwalen, verschijnen er nieuwe triggers op het podium. Harde muziek, een wisselend decor en acrobatische toeren. Daarnaast is de serie opgedeeld in 5 afleveringen en komen er bijna elke aflevering nieuwe spelers in het veld, die je nieuwsgierig maken. Zelfs ‘de theatermakers van de toekomst’ hebben alvast hun plek ingenomen; stagiairs van MBO Theaterschool dansen en acteren mee alsof zij niet anders gewend zijn. 

Op een gegeven moment overheerst het boos en de stagefight zo erg, dat een groep schattige schoolkinderen het podium betreed en het onschuldige in de spelers naar bovenbrengt. Dan is daar toch de maatschappelijke boodschap. Met de komst van de kinderen stijgt wel het schoolmusical-niveau. Ontzettend schattig en leuk dat zij die kans krijgen, maar was het nodig?

Een klein detail dat niet opweegt tegen de rest. Al met al een leuke voorstelling in een hip theater. Maas theater en dans bestaat 5 jaar en maakte ter ere van haar jubileum FEEST. Boze afleveringen afgewisseld met kleurrijke outfits, afwisselende dansscènes en bekende liedjes. Ben jij al geweest?! Hier alle speeldatums!

Foto’s: © Nichon Glerum